Ik weet niet of je het herkent, maar ik voel altijd wat spanning opkomen bij het woord prioriteiten. Het woord zit constant in mijn hoofd. Het loopt even niet zo lekker, ik ben mijn focus kwijt… Ik kan mijn aandacht niet richten, alles is even belangrijk en niets is belangrijk, het maakt me onrustig. Ik voel geen voldoening in de dingen die ik doe en laat me afleiden door van alles en nog wat. Ik verwar prioriteit met prioritijd.

Te weinig tijd is voor ons vaak een reden om maar door te blijven hollen. We nemen geen afstand van de hectiek van de dag. We vinden het lastig om even een moment voor onszelf in te lassen, het kost ons nog meer tijd terwijl we er al zo weinig van hebben. We gaan ervanuit dat we het wel blijven redden met ‘er steeds maar doorheen laveren’. Dit veroorzaakt onrust want diep in ons hart weten we wel beter. Wat we nodig hebben is gemoedsrust en helderheid om prioriteiten die voor ons zinvol zijn opnieuw vast te stellen.

Yes, je leest het goed, die voor ons zinvol zijn… Je weet best dat je een To Do lijst kunt maken en deze taak voor taak af kunt werken. Maar de spanning die je voelt heeft niets te maken met het 1:1 afwerken van je takenlijst. Het is een ander gevoel van prioriteit, je moet een stapje terug en meer tijd vrij maken voor de dingen die echt belangrijk voor je zijn. Probeer hier de komende week eens wat tijd voor vrij te maken, ik ga het ook doen, beloofd!